رایانه شخصی+ دسترسی به شبکه جهانی از خونه = خط فارسی

عرض کنم که اوضاع احوال اینجا عالیه به جز مواقع تنهایی. وقتی تنها می شی می پکی. خدا نکنه آهنگی که گوش می دی یاد آور خاطرات تهران باشه. تهران که بودی تنها که می شدی واقعا" بیشتر جسمی بود. اینجا اصلا" تنها هستی به طور روحی، وقتی جسمت تنها می شه دیگه چیزی برات باقی نمی مونه.

قولم رو به خودم فراموش نکردم که حرفهام کوتاه باشه. (به جز شعر ها البته)