|
|
می رم مدرسه، می رم مدرسه
جیبام پر از فندق و پسته...
یاد آن روزها به خیر. چقدر از مدرسه نفرت داشتم و مدرسه نفرت انگیز نبود. آدمهایی تلاش می کردند که نفرت انگیزش کنند. خودشان نفرت انگیز بودند نه کتاب فارسی و تخته سیاه.
حالا هم به مدرسه می روم. خبری از فندق و پسته نیست. کسی هم اهمیت نمی دهد که مدرسه ام دیر شده است.
"The child is grown, the dream is gone
I have become comfortably numb"
- Pink Floyd
|
|