چقدر مسخره است! مردم فکر می کنند با تحريم انتخابات مشت محکمی به حکومت می زنند. هميشه يادمان باشد که در جمهوری اسلامی دولت با حکومت متفاوت است. اين لجبازی مثل همان مرگ بر آمريکا گفتنشان است. فرياد کردند مرگ بر آمريکا. آمريکا هنوز زنده است حتی زنده تر از گذشته. حالا فرياد می زنند تحريم. دولت را که تا حدودی انتخابی بود به مخالفانشان می سپارند. مردم با تحريمشان مشتی به کسی نمی زنند. تفی می اندازند که باد مخالفی به صورت خودشان می چسباندش.

مردم! آنهايی که می خواهيد بهشان دهن کجی کنيد به ريشتان می خندند. آن کانديدايی که بی عرضه می خوانيدش دست کم کرسی رياست را پر می کند تا يک سانسورچی، قاتل، زمينخوار، يا شکنجه گر رويش قرار نگيرد. بی عرضه هم نيست. سانسورچی ها سانسورش کرده اند. قاتلها همکارانش را کشته اند. شکنجه گرها حاميانش را دروغگو کرده اند.

فکر می کنيد اگر مملکت با انتخاب يک فرد رياکار خونخوار به لجن کشيده شود مردم دنيا می فهمند که دموکراسی نيست و به دادتان می رسند؟ چقدر مغز شويی شده ايد! صدام را نديديد؟ می دانيد چقدر از مردم مثل شما را کشت؟ می دانيد چند سال بر تخت حکومت ماند؟ فکر می کنيد صدام ديگری در ايران بيايد به اين زوديها می رود؟ فکر می کنيد تا روزی که ببرندش شما را راحت رها می کند؟ شما ديوار گوشتی محافظ حاکمان خود هستيد. خود را ديوار گوشتی کسی که دشمن بسيار دارد می کنيد؟ آنهاييکه در خانهء ويلايی خود در لس آنجلس يا ونکوور نشسته اند و شما را تشويق به تحريم انتخابات می کنند چيزی در ويرانی کشور شما از دست نمی دهند. اگر ايرانتان ويرانه ای شود آنها با افتخار بر می گردند و روی اجساد شما قصر می سازند. آن وقت که در بم زلزله شد جشنها و کنسرتهايشان حتی به عقب هم نيفتاد.