از اینکه در جشن فارغ التحصیلی فنی حضور نداشتم دلشکسته بودم و تصمیم گرفتم عکسی از سردر دانشگاه تهران دوست داشتنی پیدا کنم و بچسبانم روی این صفحه. موفق که نشدم عکس با کیفیت پیدا کنم. عکس پنجاه تومانی هم به همان اندازه پرخاطره است.
دنیای کوچکی است. به خصوص برای ما ایرانیها که خیلی زود از هم دور می شویم. دست کم از نظر جغرافیایی. می دانید وقتی می گشتم چه دیدم؟ عکس نازنین.د. سال بالایی ما در دانشکده فنی. در دانشگاه ایالتی آریزونا جایزه دریافت کرده بود. چه خوشحالم. نفر دومی که دیدم کیارش بازرگان بود. چقدر دوستش داشتم وقتی در کلاس اول راهنمایی به ما کامپیوتر درس می داد. حالا در دانشگاه نورث ایسترن استادیار شده است. خبر داشتم ولی پیدا کردنش در این جستجو احساس عجیبی به من داد... اینجاست: kiarash bazargan